بنام تنهاترین تنها
(اسیرغم)
................................................... کاش........ كاش مي آمدي دیگرتجربه درزندگی ندارم.هرچه راآموخته بودم فراموش کرده ام.اگرهنوز درتن افسرده ام وخسته من رمقی باقی است برای آن ست که میان این همه فراموشی احمقانه خودرا به زنده ماندن ازیاد نبردم.دیگردرپی لذات زندگی نیستمءزیراازپاسخ هیچ لذت نمی برم. خواهان پاسخ سودی نیستمءتجارب زندگی رایک سره ازیادبرده ام چون طبلی میان تهی شده ام.روزی خواهدرسیدکه این میل شیطانی به زندگی نیزدست ازسرم بردارد.آن روزاز فرط خستگی برزمین خواهم افتادوبرای همیشه دردل خاک خانه خواهم کرد. درهارابگشاییدتاازازاین زندان بیرون روم.درهارابگشاییدتاراه خودرادرپیش گیرم ءزیرارمح افسرده من درآرزمی خاموشی است.درآرزوی خاموشی وتنهائی. درهایی راکه به روی من بسته اندبگشاییدمی خواهم به جای بروم که بتوانم بیماری نومیدی رادرمان کنم.درهارابگشاییدءمی خواهم به آن جابروم که ندانندمن کیستمءندانندکه بوده ام .بدان جاروم که بتوانم تنهاومنزوی ءدورازهمه آشنایان ونزدیکانءدرتاریکی وخاموشی جان بسپارم درهارابگشاییدءزیراشب دراز است.می خواهم پیش ازآنکه صبح شودبه سرزمینی بروم که درآن هیچ وقت صبح نشود. هر کسي سهم خودش را طلبيد سهم هر کس که رسيد داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگر؟ يک پاسخ پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند هر کسي سهم خودش را طلبيد سهم هر کس که رسيد داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگر؟ يک پاسخ پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند محبس خویش منم ازاین حصارخسته ام من همه تن اناالحقمءکجاست دارخسته ام درهمه جای این زمین هم نفسم کسی نبود زمین دیارغربت استءازاین دیارخسته ام کشیده سرنوشت من به دفترم خط عذاب ازآن خطی که اونوشت به یادگارخسته ام درانتظارمعجزه فصل به فصل رفته ام هم خزان تکیده ام هم ازبهارخسته ام همیشه من دویده ام به سوی مسلخ غبار ازآن که گم نمی شود دراین غبارخسته ام به من تمام میشود سلسله روبه زوال من ازتبارحسرتم که ازغبارخسته ام اولین عشقم توئی جان من جانم توئی جزتویاری نخواهم آخرین عشقم توئی دوستت دارم بیشترزجااااااااااااااااااااااااااااااااان تو بگو بهار قشنگه من ميشم بهار زیر بارون، به اون چه که گذشته خوب فکر کردم... زیر بارون، از اینکه چه قدر به مرگ نزدیک شدم، بغض کردم... زیر بارون، صدای قلبم رُ گوش کردم.. زیر بارون، با صدای بلند اسمت رُ فریاد کردم... زیر بارون، فهمیدم که تا حالا چه قدر اشتباه، زندگی کردم... زیر بارون، با شنیدن طنین گیتار پسرک، خدا رُ طلب کردم... زیر بارون، جای خالی بوسۀ گرمت رُ با تموم وجود، حس کردم... زیر بارون،اشک های لحظۀ خداحافظی رُ تو ذهنم، تداعی کردم... زیر بارون، این دنیای بی وفا رُ تا دلت بخواد، نفرین کردم... زیر بارون، از عشقی که تو قلبم حک کردی، یادی کردم... زیر بارون، به پشت سرم نگاه کردم و ۱۹ سال زندگی رُ باور کردم... زیر بارون، به تموم بهونه هامون تبسم تلخی کردم... زیر بارون، به حکمت خدااز ته دل شک کردم... زیر بارون به فرار ثانیه ها ا عتقاد پیدا کردم... زیر بارون به معنی وا قعی زیستن اندیشه کردم... زیر بارون شعار:« آینده ای روشن» رُ مسخره کردم... زیر بارون، نمی دونی که، چه قدر خودم رُ سرزنش کردم... زیر بارون، یه عالمه اشک، با قطره های بارون قسمت کردم... زیر بارون به هیچ یک از سؤالام جوابی پیدا نکردم... تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من.. گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد خنده كن اول راهيم منو تو بي سرپناهيم اگه عشقمون نباشه هردوتاييمون تباهيم واسه داشتن عشقت همه هستيمو باختم از خيال با تو بودن شبو روز ترانه ساختم من تو دنيا تك و تنها اگه تو با من نباشي زندگي برام تمومه اگه تو از من جدا شي من بجز تو توي دنيا هيچ كسي رو دوست ندارم واسه ديدن چشمات لحظه هارو كم ميارم
مرا در روزي باراني دفن کنيد تا آتش قلبم خاموش گردد و در طابوتي بگذاريد از چوب تا بدانند عشق من مانند چوب خاکستر شد دستهايم را بر روي سينه ام قرار بدهيد تا بدانند هميشه دوست داشتم کسي را در آغوش بگيرم چشمهايم را باز بگذاريد تا بدانند هميشه چشم انتظار بودم صورتم را رو به غروب آفتاب بگذاريد تا بدانند عشق من غروب کرده و زندگي ام تمام شد . مرا در آفتاب بگذاريد تا بدانند عشق من شعله ور شد دفتر عشـــق كه بسته شـد کاش آن لحظه های عاشقانه با نگاهت جا مانده بود رفتم تا بپرسم از ستاره... تا که شاید مانده باشد از تو آن خاطره لحظه ای شیرین تر از معنای زیبای ترانه تا بهانه عاشقم,خسته ام,از عشق جدایم نکنید جز همان عاشق دلشکسته -صدایم نکنید سالها زآتش دل سوخته ام و ساخته ام باز هم همسفر خاطره هایم نکنید در سیاه چال غم و درد به بندم بکشید ولی از دامنگه عشق رهایم نکنید به خدا عشق گنه نیست عزیزان آخر در میان همه انگشت نمایم نکنید درسرخترین ساعت خورشیدبریده های مرا تماشا کن کنار مردن ، تماشا کن خانه ای را که رو به نابودی ست و می ترسد ازمن بی تو ، من بی تو شر مسارترین افسانه ی نا تمامی ام ، بی تو می پوسم از این بی سر انجامی ، می بازم به تمام هراسها ، از ای کاشها می سوزم و از فردا می ترسم . نگو گفتنیها شنیده شد و فرصتها تمام ، من هنوز و همیشه به تو دل خوش ام ومحتاج به من نگو ، نگو که رهسپاری . روی تخته سنگي نوشته شده بود :
ای مسافر غریبه ،چرا قلبمو شکستی رفتی وتنهام گذاشتی، دل به ناباوری بستی همه ی زندگی من، اون نگاه عاشقت بود چرا فکر کردی به جز من، یکی دیگه لایقت بود؟ رفتی و ازم گرفتی،اون نگاه اشناتو واسه من باقی گذاشتی، التهاب لحظه هاتو با نوای بی نوایی،چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی،بی وفایی چيزی از فردای توام در خاطر نيست ! تو طعم سنگ و دشنه و قفس را نمی دانی من اين بغض بی قرار را كه باريدم از بارانی كه در من بهاریست فقط اسمی به جامانده ازآنچه بودم وهستم دلم چون دفترم خالیءقلم خشکیده دردستم گره افتاده درکارمءبه خودکرده گرفتارم به جزدرخودفرورفتن چه راهی پیش رودارم؟ رفیقان یک به یک رفتندءمراباخودرهاکردند همه همدرد من بودند گمان کردم که همدردند....!!! من اگه کسی روداشتم دیگه دربه درنبودم باغم وغربت واندوه دیگه همسفر نبودم اگه زخم نخورده بودمءتوروباورنویکردم تواین حصارغربت باغمت سرنمیکردم نمیکردم کولی شب زده بودمءپشت گریه صدات کردم ازپس آئینه اشک تاهمیشه نگاه ت کردم اگه عشق معنامرگه مسلخ پائیزوبرگه قصه عشق وحقیقت قصه گل وتگرگه آخه دردم دردتوبودءدرددورازمنوماه بود شکل تنهائی وغربتءسرنوشت آدمابود باچشات دنیارودیدمءحتی من فردارودیدم توی قلب قطره بودم باتومن دریارودیدم من اگه کسی روداشتم...................... نمیدانم محبت رابرچه کاغذی بنویسیم که هرگزپاک نشود به چه گلی بنویسیم که هرگزپرپرنشود به چه دیواری بنویسیم که هرگزپاک نشود به چه آبی بنویسیم که هرگزگل آلودنشود وسرانجام فاصله چقدرزیاده بین دستای منوتو دیگه هیچ ستاره ی نیست توی شبها منوتو من میخواستم عاشقونه قصه هاباتوبسازم تاطلوع کنی توچشام پشت سایه جون نوازم اماتواینجانبودی تابیبینی که چه تنهام تاکه دستاموبگیری برسم به آرزوهام فاصله بین منوتواززمین تاآسمونه آآخه این زمونه ماچقدرنامهربونه نامهربونه اگه حرفاموشینیدی منونسپارتوبه پائیز پانذارروآرزوهامءآرزوم توئی دل انگیز بیاباهم تویکی شوبده دستاتوبه دستام تاسری پاموزنده تایه روزی نشکسته ام تا یه روزی نشکسته اااااااااااااااااااااااااااام زندگی آشفتگی دیرینه پابرجاست گربیفروزیش رقص شعله اش تاهرکران پیداست ورنه خاموش است و یادمان باشد... اگرشاخه گلی راچیدیم وقتی پرپرشدنش سوزونوائی نکنیم پرپروانه شکستنءهنرانسان نیست گرشکستیم زغفلت من ومائی نکنیم یادمان باشد سرسجاده عشقجزبرای دل محبوب دعائی نکنیم یادمان باشداگرخاطرمان تنهاماند طلب عشق زهربی سروپای نکنیم توبهترین دلیلی واسه گفتن ترانه ام تویه عقده عزیزی واسه اشک وبهانه توساده مثل آب که بودنش حیاته چشمای من مرده اون نگاته تومهربون ماه نوازشی روموهام همون امید روشن برای آرزوهام تومیدرخشی هرشب توآسمون خوابم منم واسه دیدنیت دم غروب بی تابم توقهرمان منیییییییییییییییییییییی توقصه ها شبم بوقتی می آی میشکنه تنگ بلور غمم توبوسه لطیفییییییییییییییییییی که میشکنه رولبام خاطره بی نظیربرای من توشبام بذار برات بمیرم تاقصه مون نمرده این دیولعنتی شادی مونونخورده شایدتوتنهاهمسفرم شی تواین وحشت زندگی هامدام شایدنکاه تووسعتی به اندازه تموم آئینه هاباشه شایدحضورتوزیباترین همزبونی باشه توی تکرارعجیب این بی کسی ما شایدازتوجون بگیره تموم جنون کویرم شایدباتوپریدن بی پرءمعنی پروازبگیره شایداین اوج من سرخورده اززندگی باشه شاید!!!!!!!!!!!!؟ هرچی بوده همه رو دوری عشق سوخت توکه حرفامومیدونیءرازچشمامومیدونی چرارفتی؟؟؟؟؟؟؟ دیگه هیچ ستاره ی نیست توشب هامنوتو من میخواستم عاشقونه قصه هاباتو بسازم تاطلوع کنی توچشمام پشت سایه جون نوازم اماتواینجانبودی تابیبینی که چه تنهام تاکه دستاموبگیری برسام به آرزوهام فاصله بین منوتواز زمین تاآسمونه آحه زمونه مانامهربونه نامهربونه اگه حرفاموشنیدی منونسپار تو به پائیز پانذار روآرزوهام آرزوم توی دل انگیز بیاباهم تویکی شو توبده دستاتو به دستام تاسری پاموزنده تایه روزی نشکسته ام. فاصله............ دیگرم دل از طپیدن ناتوانی می کند هرچی بودنه وقتی که نگاهت بدنبال نگاه روشن دلبستند وقتی که تموم قلبت پرازبهونه های آرزوکردند وقتی که غربت توهم شکل غربت منه زیباترین احساست را بنوس زیباترین.... من که میدونم نگاهت توسفیدی دفترم جامونده من که میدونم یک زره خورشید ازچشات روی خاموشی واژهام افتاده میدونم پس بی بهونه بنویس. باتوازشراره گفتم که شراره دربگیرد باتوازغزل سرودم که سکوت بشکندباز وتورابه اوج بردم که کسی تورانگیرداما....... أ خداوندا!تومیدانی که :انسان بودن وماندن دراین دنیاچه دشواراست!چه زجری میکشدآنکس که انسان است واز ااحساس سرشاراست.
لاجرم در این هیاهو گم شدم
من که خود افسانه می پرداختم
عاقبت افسانه مردم شدم
ای سکوت ای مادر فریاد ها
ساز جانم از تو پر آوازه بود
تا در آغوش تو در راهی داشتم
چون شراب کهنه شعرم تازه بود
در پناهت برگ و بار من شکفت
تو مرا بردی به شهر یاد ها
من ندیدم خوشتر از جادوی تو
ای سکوت ای مادر فریاد ها
گم شدم در این هیاهو گم شدم
تو کجایی تا بگیری داد من
گر سکوت خویش را می داشتم
زندگی پر بود از فریاد من
مدتهاست از آخرين ديدارت ، خواب پرنده هايت را ميبينم
بخوان ای چرخ ریسک ! نغمه ات را
بران شاخ برهنه ی بی گل و برگ
که داری انتظار نو بهاری
ولی من این دل بی آرزو را
که از شور قیامت هم نجنبد
کنم خوش با کدامین انتظاری ؟
وقتي اشک نمي گذارد اسمت را به همراه ستاره مي نويسم چون
مرا به ياد شبهاي تارعشق مي اندازد بگو چگونه درک کنم لحظات
عاشقي را؟ بگو چگونه بعد از اين تحمل کنم لحظات تنهايي را؟ با نوشتن
تنهايي گريه ام مي گيرد چه برسد به اينکه تنهايم بگذاري بگو چگونه
احساستم رابنويسم که ديگر دلم از تنهايي و بدون تو بودن خسته شده....؟؟؟
بازم از تو پرم از تو واسه تو روياي خسته ام
خوب ديروز با تو هرروز از تو با خدا ميخونم
تو خيالت توي حالت باز توي كما ميمونم
دورم از تو اما با تو لحظه هارو زنده هستم
بازم از تو پرم از تو واسه تو روياي خسته ام
تا وقتي كنارمي مي مونم تا وقتي بهارمي مي تونم
ديگه طاقت دوريتو ندارم ديگه نمي تونم
غربت اين لحظه خسته راه خنده هامو بسته
كمر گيتار عشقم زير بار غم شكسته
شب يلدام ساكت و سرد حسرت شب خاليه از درد
تا كه دق نكرده رويام تورو جون لحظه هابرگرد
تو بگو بمون منم نميرم از کنار تو
تو بگو منو نميخواي ديگه خسته کردمت
گر چه سخته امّا من دور ميشم از ديار تو
تو بگو سرد هوا منم ميشم خورشيد تو
تو بگو که نا اميدي من ميشم اميد تو
تو بگو دلم گرفته از همه دورنگيها
مشکي ميشم مظهر يه رنگي ميشم واسه تو
تو بگو خدا کنه بارون بياد از آسمون
به خدا قسم ميگم گريه کنه براي تو
اگه غمگين بشي از دستم ناراحت بشي
ميميرم که تا ابد پاک بشم از خيال تو
کاش تموم نميشد اين روزا ، اين خاطرها
تو ميموندي واسه من منم ميموندم واسه تو
بارااااااااااانبباااااااااااااااااااااااارامشششششششبکهههههههههههههدلممممممممممهوائیییییییییاااااااااااااارکرده
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو
اگر جواني عاشق شد چه کند؟...
من هم زير آن نوشتم:
بايد صبر کند...
براي بار دوم که از آنجا گذر کردم
زير نوشته ي من کسي نوشته بود:
اگر صبر نداشته باشد چه کند؟...
من هم با بي حوصلگي نوشتم:
بميرد بهتراست...
براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم.
انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد.
اما.............
زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم
دارم امروز خودم را گريه می كنم ، دارم به جای آن همه خاطرات سبزی كه باد با خود برد
خودم را خالی می كنم
دارم برای بال های سرخم
لالايی پرواز می خوانم چه زیباست باران بر لحظه های خستگی
دوشادوش هم
كوچه باغ بهار را
عابر می مانيم
تمام مرا تنها بگذار
می خواهم امروز خودم را گريه كنم
می خواهم ...
خدا حافظ -
خدا حافظ -
رد پای پروانه ها بر برف
تو را برای
هيچ دروغی دار نكرده ام
اگر رؤياهای مرا روزگار
راهی نبخشيد تا خدا شوند
هميشه خواستنی در من خداست
كه پرستشش را نماز نمی بری
تو حتی
خيس نمانده ای
تا دهانت
طعم شكوفه و شعر گيرد
بيا به جای اين همه تلخی
دست خويش را بگير و به كوچه بياور
هنوز رد پاهای مرا بر برف
عاشق می بينی
امروز كمی ملول و مكدرم
شايد دارم پير می شوم...!
به چه قلبی بنوسم که هرگزسنگ نشود؟
خاموشی گناماست
برروی باغ شانه اتهروقت اندوی نشست درحمل بارغصه اتشرکت میکنمیک شادی کوچک اگر ازروبام دل گذشتهرچنداندک باشدآن را باتوقسمت میکنم
اچشم ها من بسته به طول جاده شاید توراه گذرش باشی
باتواین ترانه گفتم که ستاره حرف گیرد
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
LINKDUMP
